Kayıtlar

Ağustos, 2025 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Şeytansız Bir Dünyanın Sessizliğine Kim Katlanabilir?

Resim
Dünya tarihi, ilk bakışta karmaşık bir olaylar yumağı, başı sonu belli olmayan gürültülü bir kaos gibi görünür. Krallıklar yükselir ve çöker, devrim ateşleri yanar ve söner, ideolojiler birbiriyle çarpışır. Yıllarca bu karmaşanın, sadece siyasi çıkarların veya ekonomik dengelerin bir sonucu olduğunu sandık. Ancak o yüzeydeki toz bulutunu üflediğimizde, altta yatan o kadim ve değişmez yapıyı, o ürkütücü iskeleti fark ediyoruz: Her devirde tanrı olmak isteyen bir fani ve onun nefes almasını sağlayan bir Şeytan. Bu, sadece edebi bir benzetme değil; siyasetin derin antropolojik kökenine inen bir teşhistir. Tanrı pozisyonuna talip olan her aktör ister bir lider ister bir ulus, isterse dünyayı kurtarmaya soyunmuş bir ideoloji olsun, kendi kutsal otoritesini, ancak ve ancak mutlak bir kötülük figürüne, yani bir "Şeytan"a yaslayarak kurabilir. Şeytan, Tanrı’nın aynasıdır; o ayna kırılırsa, Tanrı sıradanlaşır, büyüsü bozulur ve meşruiyeti yok olur. İnsanlık tarihinin en eski mit...

Vicdanın Tasfiyesi: "Ecinniler" Üzerinden Bir Siyaset Sosyolojisi Okuması

Resim
Dostoyevski’nin Ecinniler (The Possessed/Demons) adlı eseri, salt bir 19. yüzyıl Rus nihilizmi eleştirisi değil, aynı zamanda politik örgütlenmelerin doğasına, güç istencine ve "içeriden çürüme" fenomenine dair zamansız bir siyaset felsefesi metnidir. Romanın trajik karakteri İvan Şatov ile manipülatif lider figürü Pyotr Verhovenski arasındaki gerilim, modern siyasi hareketlerin makus talihini özetleyen bir "arketip" sunar. Bu bağlamda Şatov’un infazı, kriminal bir vaka olmanın ötesinde; bir idealin, o ideali araçsallaştıranlar tarafından nasıl yok edildiğini gösteren simgesel bir olaydır. İç Çatışmanın Politiği: En Büyük Tehdit "İçerideki"dir Siyaset teorisinde Carl Schmitt’in "dost-düşman" ayrımı genellikle dışsal bir antagonizma üzerinden okunur. Ancak Dostoyevski bize, politik bir yapının karşı karşıya olduğu en büyük ontolojik tehdidin dışsal düşman değil, bizzat yapının içindeki "sahte dostlar" olduğunu gösterir. Romanda Ş...